Po ponad miesięcznej przerwie od Rolex24 at Daytona, IMSA wróciła do łask kibiców z drugą rundą w kalendarzu – 12h Sebring. Wszystkie, cztery klasy dostały jedno z najtrudniejszych zadań – ściganie się po najbardziej wyboistym torze w kalendarzu.
Zmiany w Stawce
Oprócz obniżenia się liczby zgłoszeń z powodu wykluczenia samochodów obecnych tylko na Rolex24, było kilka zmian ręcznych. Team Tonis #61, które miało uczestniczyć w pełnym sezonie, ponownie się nie pojawiło. Ich miejsce na Sebring zajęła Oreca 07 JDC Miller Motorsports #79. Pfaff Motorsports #9 po raz pierwszy przyjechało na tor z nowym modelem Lamborghini, Temerario GT3.
Balance of Performance
Po raz pierwszy w tabelce GTD pojawiło się Lamborghini Temerario GT3. Najcięższym autem w stawce GTP zostało Porsche 963. W stawce GTD zostały nimi Ford Mustang GT3 EVO i Porsche 911 GT3 R (992).
Kwalifikacje – GT
Pomimo dużej konkurencji w postaci osiemnastu innych samochodów, to Barrichello zdobył Pole Position dla Heart of Racing #27. Syn kierowcy F1 wypracował przewagę 0.124 nad Winward Racing #57, które zaczynało wyścig z drugiej lokaty. Pomimo nie najlepszego startu w poprzednim wyścigu, Vasser Sullivan poprawiło swoje błędy. Różnica pomiędzy Lexusem RC F GT3 #14 a Mercedesem AMG GT3 Winward Racing #48 wynosiła 0.289s.
Kwalifikacje – Prototypy
Czołówka w LMP2 okazała się bardzo wąska. Misha Goikhberg zdobył Pole Position o 0.073s, a zaraz za nim umiejscowiło się United Autosports #22. Jeremy Clarke dla Inter Europol Competition #43 zajął trzecie miejsce. Jack Aitken ponownie nie zostawiał wątpliwości i zdobył swoje drugie Pole Position w sezonie 2026. Obok niego ustanowiła się Acura Meyer Shank Racing #60 dzięki czasówce Toma Blomqvista, tracącego 0.109s do kierowcy Cadillaca.
Start i pierwsze godziny
Pierwszą informacją jaką otrzymaliśmy przed startem wyścigu było wycofanie się JDC Miller Motorsports #79 z wyścigu z powodów osobistych. Na dobrą sprawę, start nie został przerwany przez neutralizację, co dało nam ładną walkę na czołówce klasy GTP w postaci Kevina Estre przebijającego się z czwartego miejsca. Pierwsze FCY zostało wywołane przez pojedyńczy odłamek karbonu od któregoś z aut.
Większość incydentów dziejących się w tych godzinach to obroty samochodów wywołane wyboistością toru. Najpoważniejszym wypadkiem okazało się zderzenie DragonSpeedu #81 z Bryan Herta Autosports/PR1 Mathiasen #52. Prototyp startujący z Pole Position uderzył w Corvette Z.06 przy przyśpieszaniu. Wrzuciło to owy samochód pierw w barierę, a później pod kątem 45 stopni przy innej barierze. Na dobrą sprawę, Henrik Hedman, kierujący DragonSpeedem #81, wyszedł z tego bez szwanku.
Przy trzech godzinach od początku, oba fabryczne Porsche 963 znalazły się na przodzie stawki, rywalizując z całą trójką Cadillaców.
Ze skrajności w skrajność
Kolejnym wypadkiem wymagającym większej uwagi było zderzenie się #65 Ford Racing z #62 Risi Competizione, które przez cofanie się samochodu po incydencie stworzyło kolejny. Winward Racing #57 uderzyło w owe Ferrari 296 i wykluczyło to ową dwójkę z wyścigu. Podczas tej neutralizacji, Porsche Penske Motorsport #6 uderzyło tył Cadillaca Action Express Racing #31. Wymagało to od zespołu Amerykańskiego producenta zjazdu i naprawy tyłu. Co dziwne, Załoga #6 nie została ukarana za ten incydent żadną karą.
Pojawiły się również problemy z McLarenem. Samochód prowadzony przez Team RLL w różnych momentach tracił moc, co przekładało się na miejscowe zagrożenia związane z samochodem poruszającym się wolno przy zielonej fladze.
Trzecia dłuższa neutralizacja została wywołana przez wypadek Inception Racing #70 i BMW Team WRT #25, z kierowcą Ferrari wracającym do alei serwisowej z prawie w pełni zniszczonym przodem samochodu. Prototyp niemieckiego producenta dał radę wrócić po naprawie, lecz drugi samochód zamieszany w incydent niestety został wycofany.
W tym samym okresie czasowym, mechanicy DragonSpeedu #81 dali radę naprawić samochód na tyle, aby wrócił on do jazdy po torze. Stracili około trzy godziny rywalizacji w garażu. Równolegle z tymi wydarzeniami, stoczyła się po raz pierwszy walka o lidera stawki pomiędzy samochodami Porsche. Kierowcy niemieckiego producenta oddalili się od reszty stawki.
Druga połowa wyścigu zaczęła się od problemów Inter Europol Competition. Usterka alternatora wymusiła pierwotnie dodatkowy zjazd do alei serwisowej, a później zabranie samochodu za ścianę w celu naprawy.
Im dalej w noc, tym jaśniej
Wraz z ściemnianiem się na torze, wyścig staje się coraz bardziej chaotyczny. Polesitter GTD PRO, Vasser Sullivan #14, stracił koło. Oznaczało to dużą stratę dla zespołu, który pomimo używania najstarszego samochodu GT w stawce trzymał się na czele. Wraz z FCY, które ten incydent wywołał, pozwoliło to pozostałym samochodom zbliżyć się do dominujących Porsche na czele stawki GTP – lecz nie trwało to długo.
Najgorszym wypadkiem w nocy było zderzenie się Forda Mustanga GT3 Evo #16 z barierką po złym najechaniu na wybrzuszenie. Felipe Fraga wyszedł z wypadku bez szwanku.
Ostatnia godzina na Sebring była związana z kontrowersją w obozie Porsche Penske. Według obu załóg, zostały umieszczone zespołowe polecenia, które utrzymywały załogę #6 na czele do wygrania wyścigu. Felipe Nasr, kierowca załogi #7 skazanej na drugie miejsce, nie zostawił tego w takim formacie. Wyprzedził on Kevina Estre, prowadzącego wyścig w siostrzanym aucie. Włączające się do tej walki BMW M Team WRT #24 pozwoliło Brazylijczykowi odjechać od swojego Francuskiego rywala, z Cadillacami będącymi tuż za nim.
Kolejne już FCY zostało wywołane przez AF Corse #21, walczące o zwycięstwo w klasie GTD, obracające Triarsi Competizione #033 na bok. Antonio Fuoco, kierujący wtem samochodem AF Corse, otrzymał za to karę przejazdu przez aleję serwisową. Musiał wtem odrabiać straty, co przerodziło się w pogoń za liderem stawki. Ostatnia neutralizacja była czynem Manthey #912, gdy z Porsche używanego przez zespół zaczął wyciekać olej, co zmusiło Ricciardo Perę do zaparkowania samochodu na trawie.
Sebring, Sebring, i po Sebring
Zwycięstwo odniosło, po kontrowersji, Porsche Penske Motorsport #7, z siostrzaną załogą na drugim miejscu. Pierwotnie, podium uzupełniało Cadillac Wayne Taylor Racing #10, lecz po otrzymaniu kary po wyścigu ten stopień podium objął Cadillac Whelen #31. W drugiej klasie prototypów też mieliśmy dublet. United Autosports #2 wygrało wyścig, a siostrzane auto z numerem #22 zajęło drugie miejsce. Podium uzupełniło Tower Motorsports #8.
Klasy profesjonalne miały dzień Porsche. Wyścig w GTD PRO wygrał Manthey #911, a AO Racing #77 zajęło drugie miejsce. Trzecie miejsce zajęło Corvette Racing by Pratt Miller Motorsports #4. Po swoim heroicznym powrocie na czoło stawki, zwycięstwo w GTD należało do AF Corse #21, z Heart of Racing #23 na drugim fotelu. Trzecia lokata padła łupem Wright Motorsports #120.
Weekend okiem Inter Europol Competition
Po dobrym początku sezonu, z drugim i trzecim miejscu na podium, walka przeszła na Sebring. Jeremy Clarke wykazał się fenomenalnym okrążeniem kwalifikacyjnym, ustanawiając Polską załogę na start z trzeciego pola. Niestety, okazało się, że im dalej w las, tym gorzej. Dwa incydenty – jeden z United Autosports #22, a drugi z Ford Mustangiem #64, sprawiły że #43 straciło okrążenie. Później wystąpiły problemy z alternatorem, które przekreśliły szanse na dobry wynik. Cała załoga wykazała się tempem, lecz zabrakło szczęścia.
IMSA wróci na nasze ekrany dopiero 19 kwietnia, równolegle z rundą WEC. Wtem, klasy GTP i GTD wybiorą się na Long Beach. Następny raz, gdy zobaczymy IEC na amerykańskiej ziemii będzie już po 24h Le Mans, na Watkins Glen.
Źródła: Jake Galstad dla IMSA (zdjęcie #43 / #31). Oficjalna strona IMSA
Będzie nam niezmiernie miło, jeśli postawisz nam wirtualną kawę – to nasze paliwo do dostarczania kolejnych informacji ☕
