Sięgnęliśmy drugą część sezonu IMSA WeatherTech SportsCar Championship. Przyszedł porę na najbardziej unikatową rundę w kalendarzu, która odbywa się w Kanadzie. Jej unikat polega na głównej klasie. Na MoSport brakuje GTP, a jedynym prototypem pozostaje LMP2. Wynik tej rundy ustawia kierunek mistrzostw klasy LMP2 – po niej pozostają im trzy rundy, z dwoma w cyklu MEC.
Kwalifikacje
Pomimo starcia IMSA z WEC, sztab Heart of Racing nie odpuścił sobie Amerykańskiego zadania. Eduardo “Dudu” Barrichello zdobył dla HOR kolejne Pole Position w sezonie. Jego odpowiednik ścigający się w WEC, jak i w IMSA Pilot Challenge zrobił to samo. Brazylijczyk ustanowił czasówkę 1:15.130, pomimo tego że kara stop-and-hold zabrała mu pięć minut sesji.
„Szczerze mówiąc, trochę się bałem, że nie zdążę przygotować opony. Gdy tylko nacisnąłem przycisk ogranicznika prędkości w alei, po prostu pędziłem tak szybko, jak tylko mogłem, i nie wiem, wydawało mi się, że poszło całkiem nieźle. Samochód też spisywał się świetnie. Tor też jest bardzo przyjemny – to obiekt wymagający dużego zaangażowania, który naprawdę mi się podoba”.
Eduardo Barichello dla IMSA
Z tylko dziesięcioma autami w stawce GTD PRO, stawka wydawała się bardzo bliska. Na końcu swojej piętnastominutowej sesji, Neil Verhagen wystrzelił z okrążeniem wynoszącym 1:14.382. Był o prawie pół sekundy szybszy od swojego rywala na drugim miejscu, Maxa Estersona z RLL Team McLaren #59.
„Myślę, że to w pewnym sensie mój tor. Poziom zaangażowania tutaj jest naprawdę wysoki. Podczas pierwszego przejazdu wypadłem z toru na trzecim zakręcie i sytuacja była dość ostra. Podskakiwałem po żwirze na zewnętrznej, trochę za mocno naciskałem, ale udało mi się opanować sytuację. […] Spróbowałem po raz drugi. Chciałem sprawdzić, czy uda mi się jeszcze poprawić wynik, ale nie było na to szans. To było wszystko, na co nas stać.”
Neil Verhagen dla IMSA
LMP2, którego stawka w ten weekend zmniejszyła się do tylko dziewięciu aut, wykazała swoją konkurencyjność nawet z przymusem kierowcy brązowego. Jeremy Clarke po wyrobieniu okrążenia, które wystarczyłoby na Pole Position, powtórzył je i poprawił swój czas, schodząc poniżej bariery 1:08:000 w czasówce. Ustalił on rekord toru dla klasy LMP2 z czasem 1:07.904. Jest to czwarte pole position kierowcy IEC w sezonie 2026.
„Byliśmy dość rozrzuceni, ale wciąż widziałem odstęp zarówno do samochodu z przodu, jak i do tego z tyłu. Sytuacja utrzymywała się na dość stałym poziomie, więc wiedziałem, że czasy są bardzo wyrównane. Nawet gdy zobaczyłem 1:08,0, wiedziałem, że to dobry wynik, ale zespół nie powiedział nic poza: »Masz jeszcze jedno okrążenie na pełnym tempie«. Nie byłem pewien, czy dam radę, więc nacisnąłem na pedał gazu, żeby się upewnić.”
„To świetny początek przed jutrzejszym wyścigiem i mam nadzieję, że uda nam się utrzymać tę passę. Bycie na czele to całkiem fajne uczucie. Zawsze byliśmy trochę w cieniu samochodów GTP (Grand Touring Prototype), a teraz, gdy to my prowadzimy, fajnie byłoby naprawdę przekroczyć linię mety jako pierwsi, a nie za samochodem GTP”.
Jeremy Clarke dla IMSA
Wyścig rodem ze snów
IMSA, która jest obecnie znana ze swoich neutralizacji, rozpoczęła wyścig właśnie tym. John Farano, kierowca Tower Motorsports #8 obrócił się i wyjechał na trawę mniej niż pół godziny po starcie wyścigu. Pomarańczowa Oreca została wzięta za „ścianę” do naprawy a później wróciła na tor. Po powrocie pod zieloną flagę, Heart of Racing #27 straciło swoją pozycję lidera przez przedłużony zjazd i karę za niepoprawne go wykonanie.
Około piętnaście minut później, druga i ostatnia neutralizacja wyścigu została wywołana przez kolejne LMP2. Toni Lutke, kierujący #14 TDS Racing wbił się w barierę. Pod ową neutralizacją obrócił się jeden z głównych kandydatów do zwycięstwa, Misha Goikhberg jadący Orecą #52 PR1 Mathiasen. Koniec neutralizacji pokrył się wręcz idealnie z końcem czasu minimalnego kierowcy, co pozwoliło wielu zespołom przyjąć ofensywniejsze podejście.
#43 Inter Europol Competition, które straciło lidera po zjeździe do alei i opadło na trzecie miejsce, podczas pierwszego okrążenia po wznowieniu odzyskało już drugą lokatę. #04 Crowdstrike Racing by APR wyszło przed szereg ze strategią. Choć pojawiło się ryzyko, że ich czas swojego brązowego kierowcy będzie nie wystarczający. Lecz nie tylko w LMP2 działa się akcja. Równolegle z cyklem zjazdu prototypów, w GTD wywiązał się incydent przypominająca większy wypadek z poprzednich wyścigów. Tym razem udział brały AWA Autosports #13, Heart of Racing #27 i Gradient Racing #66. Karą zostało obarczone #27.
Odkupienie
Po nastąpieniu wymian kierowców w autach LMP2, wyścig na czele przybrał tempa. Tom Dillmann wytoczył ofensywę przeciwko Alexowi Quinnowi, co później okazało się kluczowe. Niestety, podczas tego kolejne LMP2 skończyło swoją szansę na dobry wynik. United Autosports #2 uderzyło w barierę i z niej wyjechało, co nie wywołało neutralizacji. Po kilku okrążeniach gonitwy #43 za #04, Francuz wyprzedził obecnego lidera mistrzostw w klasie LMP2. Niestety realizacja wyścigu ominęła to wyprzedzenie, a widok na nie dostaliśmy później z powtórki.
RLL Team McLaren #59, pomimo znajdowania się w pozycji do wygrania wyścigu w klasie GTD PRO, wyjechało na trawę co uszkodziło ich szanse. PR1 Mathiasen #52 postawiło się w ciekawej pozycji, gdyż nie zmienienie kierowcy przed połową wyścigu zmieniło ich cykl zjazdów. Oznaczało to, że w teorii byli najbezpieczniejsi na paliwie – ale nie sprawdziło się to w praktyce. Czas, jaki stracili z powodu różnicy zmiany kierowców okazał się zbyt duży. Perfekcyjny zjazd załogi #43 sprawił, że Inter Europol Competition wygrało ten wyścig.
Podium LMP2 zajęło z nimi #04 Crowdstrike by APR i #99 AO Racing. W momencie wygranej, minęły 363 dni od wypadku Dillmanna na MoSport w ubiegłym sezonie, który przy przekreśleniu wyniku #43, uszkodził Francuzowi kręgosłup. Polski zespół triumfował w Kanadzie dwa lata temu, podczas współpracy z PR1 Mathiasen.
GTD PRO ma ponownie tego samego zwycięzcę – jest to Vasser Sullivan Racing #14. Podium uzupełniło AO Racing #77 i startujące z Pole Position #1 Paul Miller Motorsports. Pozwala to #1 utrzymać się na liderze klasyfikacji generalnej GTD PRO. W GTD do łask zwycięzców wróciło Winward Racing #57 z Vasser Sullivan Racing #12 na drugim miejscu, a Turner Motorsport #96 na trzecim. Heart of Racing #27 nadal pozostało liderem klasyfikacji generalnej.
Co czeka nas po przerwie?
Następna runda IMSA odbędzie się na początku sierpnia. Pierwszy weekend przyszłego miesiąca ugości wszystkie cztery klasy w sześciogodzinnym wyścigu na Road America w ramach Michelin Endurance Cup. Prowizoryczne punkty z wyścigu na MoSport możecie zobaczyć tutaj.
Źródła: Oficjalna strona IMSA
